نقطه سر خط ...

۳۶۵ روز دیگه گذشت تا یه خط دیگه به چوبخط زندگانی من اضافه کنه و اونو به یه واحد دیگه یعنی ربع قرن برسونه ... جدیدا نمیدونم چرا بر عکس همه از این روزها و پیامدهای قشنگش ( مهمونی ها و کادوها و ... )‌ اصلا خوشم نمیاد یا بهتر بگم که چیزی نیست منو خوشحال کنه ...

نمیدونم شاید فقدان چیزی باعث شده تا من این اواخر اینجوری بشم...

نمیدونم ، نمیدونم در حال گفتن  و میگن که تولدت مبارک !

کوچه وقتی که نباشی رگ خشکیده شهره

                                       ماه تو گوش خونه گفته دیگه با پنجره قهره

سقف دلبستگی بی تو واسه من سایه نداره

                                      دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره