|
در تاریخ 18 آوریل 2003 سمیناری در شهر پاریس برگزار شد. در این سمینار بسیاری از رسانه های گروهی و بیش از 80 تن از ایرانیان و اعضاء و مسئولین سابق سازمان مجاهدین حضور داشتند.متن کامل این مقاله را می توانید از اینجا بخوانید.
ارتش آزادیبخش !!
ارتش باصطلاح «آزادیبخش ملی» آقای رجوی همزمان و شاید خیلی قبل تر از سقوط رژیم صدام حسین به نقطه پایان خود رسیده بود و تنها شکل بی محتوای آن به جهت مصارف تبلیغاتی باقی مانده بود. اما همزمان با سرنگونی رژیم صدام حسین به عنوان تنها حامی و پشتیبان ارتش آزادیبخش، میتوان کار این ارتش را نیز تمام شده تلقی نمود که بدنه ناراضی و جامانده آن در عراق بعد از صدام حسین در محاصره دشمنان گوناگون و حتی شهروندان عادی عراقی قرار دارند که هیچکدام خاطره خوبی از حضور مجاهدین در عراق ندارند.
برگزارکنندگان این سمینار معتقدند که سازمان مجاهدین به رهبری آقای رجوی و حلقه وفادار وی به دلیل:
- نقض مبانی حقوق بشر، منجمله از هم پاشاندن خانواده ها و راه اندازی طلاق های اجباری، جدا کردن فرزندان از والدین خود، راه اندازی نشست های تفتیش عقاید موسوم به عملیات جاری و نشست غسل هفتگی، سلب حق ازدواج و طلاق آزادانه از افراد، عدم احترام به حریم خصوصی افراد و ...
- راه اندازی زندان و شکنجه در خاک عراق، قتل افراد ناراضی خود در زیر شکنجه به اسامی قربانعلی ترابی ، پرویز احمدی، علی خوشحال، الیاس کرمی، و قتل های مشکوک دیگر نظیر یعقوب کر، احمد رضا پور، الان محمدی ( زیر 18 سال) و ... می باشد که آخرین موارد علنی شده از این نوع قتل ها است که توسط اعضاء جدا شده به تازگی افشاء و اعلام گردید.
- شسشوی مغزی افراد، بی هویت کردن، مسخ کردن نیروهای سازمان مجاهدین با استفاده از شیوه های فرقه ای.
- تاکید، و اصرار در استفاده از ابزار تروریسم و هدف قرار دادن شهروندان عادی تحت عنوان مبارزه مسلحانه و ترویج خشونت گرایی.
- تبدیل شدن به بخشی از سیستم امنیتی رژیم صدام حسین و همکاری اطلاعاتی ـ امنیتی ـ و نظامی با رژیم سرنگون شده صدام حسین در طول جنگ هشت ساله ی ایران و عراق و بعد از آن و همچنین شرکت داوطلبانه و مشتاقانه در سرکوب انتفاضه مردم عراق (بویژه کردها و شیعیان عراق) در سال 1991 و اختفاء سلاح های ممنوعه عراق در پایگاههای مجاهدین از دید بازرسان سازمان ملل (در ضلع شمالی قرارگاه اشرف در محل معروف به زاغه های مهمات). و دهها مورد مختلف دیگر.
نه تنها رهبری سازمان مجاهدین در کادر نیروها و گروههای اپوزیسیون نمی گنجد، بلکه بعنوان افرادی بیمار و سادیستی، و به اتهام جنایتکار جنگی بایستی به محاکمه کشانده شوند.
 
سازمان مجاهدین خلق که مهمترین گروه مسلح مخالف حکومت جمهوری اسلامی در ایران به شمار می رود از سال 1986 در کشور عراق استقرار یافت که در آن هنگام با ایران در حال جنگ بود و با پشتیبانی حکومت صدام حسین در این کشور پایگاههای نظامی برپا کرد.
به نوشته نیویورک تایمز سازمان مجاهدین به غیر از اردوگاه اشرف، دارای دو پایگاه دیگر در نزدیکی بغداد است. "اردوگاه علوی" در نزدیکی شهر مقدادیه در حدود 100 کیلومتری شمال شرقی بغداد و "اردوگاه انزلی" در نزدیکی شهر جلولا در 130 کیلومتری شمال شرق بغداد واقع در 35 کیلومتری مرز ایران.
به گزارش ایرنا محسن رضایی گفته بود: "اگر آمریکایی ها در جریان حملات کلی خود به عراق، پایگاه های مجاهدین خلق را از حمله معاف کنند، این نشانه برخورد دوگانه آنها در مبارزه با تروریسم خواهد بود. اما اگر آمریکایی ها به پایگاه های مجاهدین حمله کنند، حسن نیت آمریکا به سوی ما تلقی خواهد شد."
نقل از ایران امروز |
